Łukasz powiedział:

Zgrzesz raz jedyny pod osłoną nieba.
Zgrzesz, bo zapomnisz że można.
Zgrzesz w sąsiedztwie nobliwych zwrotów.
Zgrzesz – to takie proste.
Zgrzesz dotykając ulubionych cyfr telefonu.
Zgrzesz, nie musisz nawet o tym wiedzieć.
Zgrzesz, nieprzyzwoite zagłusza szelest koronek.
Zgrzesz niczego nie obiecując innym grzechom.
Zgrzesz choćby po to by nie wyjść z wprawy.
Zgrzesz na pięć minut przed śmiercią albo
Zgrzesz przed śniadaniem, wszystko jedno.
Zgrzesz, wystarczy że będzie tak jak teraz.
Zgrzesz samym końcem wspólnego języka.
Zgrzesz przekręć klucz w zamku.
Zgrzesz, a potem znów bądź święta.
Zgrzesz od czego jest ciało.
Zgrzesz szkoda marnować talent.
Zgrzesz, to nic szczególnego.
Zgrzesz ot tak, od niechcenia, lekkomyślnie no.
Zgrzesz przestań być damą, grzeszyć można też elegancko.
Zgrzesz, głowa Ludwika już kiedyś skinęła.
Zgrzesz drobnym wysiłkiem palca.
Zgrzesz bez słowa.
Zgrzesz zakpij z czasu, granie na jego nosie to wielka frajda.
Zgrzesz, zrób niespodziankę niemożliwemu.
Zgrzesz, raz na tysiąc lat zdarza się taka okazja
Zgrzesz, jakoś trzeba uczcić koniec stulecia.
Zgrzesz na wyrost bez zakończenia.
Zgrzesz, wypuść na wolność tygrysa niech trochę pobiega.
Zgrzesz – nikt w to nie uwierzy.
Zgrzesz, reszta grzechów poczeka.
Zgrzesz, przyjemność jest zawsze niewinna.
Zgrzesz, zacznij jeszcze raz od początku.
Zgrzesz włosem paznokciem, byle czym, byle szybko.
Zgrzesz, zdradź siebie nie tylko Ty masz prawo.
Zgrzesz po czymś takim łatwiej sie umiera.
Zgrzesz, tylko to Ci zostało.
Zgrzesz tak jak stoisz, bez przygotowania, z marszu, z biegu.
Zgrzesz, już znasz ten cichy pakt z sumieniem.
Zgrzesz przyśpieszona akcją serca.
Zgrzesz, to nie jest Twoja wina.
Zgrzesz – przypomnij sobie dawne.
Zgrzesz sama przyznasz, że to nic takiego.
Zgrzesz bo inaczej nie dostaniesz rozgrzeszenia.

A ja mówię: tak.